แม้ว่าความรักครั้งที่ผ่านมาของผม....จะจบลงแบบไม่สวยงามนัก

....ไม่ว่าจะจบด้ววยเหตุผลใด

....เพราะเขาหมดรักผมแล้ว...+++เพราะผมไม่ดีพอ....

หรือเพราะว่ามีใครเข้ามาแทรกระหว่างเรา....

....ทุกๆครั้งที่กลับมานั่งคิด....ทบทวน.....เรื่องราวที่เกิดขึ้น

ผมได้พบว่า.....

นอกจากความเจ็บปวดที่ความรักมักจะมอบให้ผม...

ในระหว่างทางเดินของความรัก...

....มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเหลือเกิน

++++++++

-----หลายคนถามผมว่า.....

แล้วทำไม...ไม่เริ่มต้นใหม่กับใครซักคนล่ะ...

นั่นสิ แล้วผมจะกลัวอะไร....

......คงกลัว.....+++ที่จะเริ่มต้นใหม่...

.....กลัวความผิดหวัง

หรืออะไรก็ตามที่จะทำให้ผมเสียน้ำตาอีก

....เพราะความรักที่ผมมีทุกครั้ง....ล้วนมาจากใจ....

มันมาก...จนบางครั้ง..มากจนทำร้ายตัวผมเอง

บางครั้ง........แค่...จะเริ่มรักใครซักคน

......ผมก็กลัว กลัวว่าวันหนึ่งจะจบลงไม่เป็นท่าเหมือนครั้งที่ผ่านมา.....

ผิดไหมที่ผมเป็นแบบนี้....

ผิดไหมกับการจมอยู่กับความรู้สึกเก่าๆ ....ที่มันตามมาทำร้ายผมเรื่อยมา

บางทีก็ผมเบื่อตัวเอง ที่คิดแบบนี้

....ผมเคยคิดว่าฉันน่าจะลองคบใครซักคน....

เพื่อจะได้ลบบาดแผลจากความรักครั้งก่อน

แต่ไม่เลย.....

ผมไม่เคยลืม...ผมเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องเดิมๆ

จนผมไม่กล้าที่จะเริ่มใหม่กับใคร.......

บางคนทำให้ผมรู้สึกดี..ที่เค้าห่วงใยและใส่ใจผม...

เค้าดูแลผมอย่างดี..แต่ผมก็ยังกลัว.....กลัวที่ตะเริ่มต้นใหม่

เขาทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ

แค่ได้ยินเสียงก็เป็นสุขใจ

ทำอะไรไม่ถูก เพียงแค่เขาจ้องตา...

และรู้สึกคิดถึงเค้ามาก.....ทั้งๆที่พึ่งแยกจากกันไม่เกินสามนาที

เขาทำให้ผมรู้สึกดี แม้จะไม่มีคำพูดใดๆออกมา

ทั้งๆที่ผมขี้งอน ...และเอาแต่ใจมากๆอย่างนี้

เขาก็ยังทำดีกับผมเสมอ..

ผมรู้ว่า...เขาต้องใช้ความอดทนกับผมมากมาย...

แต่เค้าก็ไม่เคยบ่นในความไม่เอาไหนของผมซักครั้ง...

.....แล้วผมจะอดใจไม่ให้รู้สึกดีๆกับเค้าได้ยังไงล่ะ....

แต่......

ความรู้สึกแบบนี้มันจะยังอยู่กับผมไปอีกนานแค่ไหน

......เขาจะอยู่ดูแลผม...อย่างที่เขาสัญญาหรือเปล่า.......

นั่นแหละ ...คือสิ่งที่ผมกลัวที่สุด...

กลัว...กลัวการอยู่โดยไม่มีเขา...

ถ้าไม่มีเขาแล้ว ผมจะกลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมของผมได้หรือเปล่า...

ถ้าผมขอพรได้ซักครั้ง...

ผมจะขอ....จะขอให้เขาอยู่ข้างๆผมตลอดไป....

ถ้าผมได้พรแสนวิเศษนี้...ผมจะตอบแทนด้วย...

การเป็นคนดีของเขา..คนเดียว....ตลอดไป......